Primaire arbeidsongeschiktheid

In deze tweede studie over primaire arbeidsongeschiktheid voeren we een longitudinale analyse uit van de primaire arbeidsongeschiktheid op basis van gegevens van de leden van de 7 Belgische verzekeringsmaatschappijen. We meten de socio-economische impact van primaire arbeidsongeschiktheid (PAO), volgen de gezondheidstoestand tijdens de PAO op en beoordelen het niveau van de gezondheid voor en tijdens de PAO.

Eerst beschrijven we de gebruikte methodologie voor de analyse m.b.t. het jaar 2015, rekening houdend met de kenmerken van onze leden in het jaar ervoor (2014) en erna (2016).

De tweede stap bestaat uit een beschrijving van de twee populaties van de algemene regeling en de zelfstandigenregeling. In dit stadium definiëren we ook wat we bedoelen met korte (minder dan 6 maanden) en lange arbeidsongeschiktheid. Een analyse per arrondissement geeft eveneens een idee van de waargenomen geografische variatie.
Vervolgens hebben we een analyse gemaakt van de duur van de primaire arbeidsongeschiktheid.

Tijdens de analyse hebben we ook gebruik gemaakt van proxy’s voor de gezondheidstoestand van onze leden en de evolutie daarvan. Hoewel we geen informatie hebben over de gezondheidstoestand van de leden, kunnen we bepaalde indicatoren wel gebruiken als maatstaf voor de gezondheidstoestand. Zo kan de gezondheidstoestand of morbiditeit worden benaderd door:

  • beschouwd worden als chronisch zieke;
  • overlijden in de loop van het geobserveerde jaar;
  • het gebruik van terugbetaalbare geneesmiddelen (ten minste één aflevering in 2015 en in het jaar vóór en het jaar ná de ongeschiktheid), alsmede het aantal afgeleverde DDD’s per patiënt en ook het gebruik van antidepressiva en/of antipsychotica;
  • het minstens één keer zijn opgenomen in het ziekenhuis in 2015 (klassieke en daghospitalisatie) en het aantal dagen dat men in het ziekenhuis heeft doorgebracht;
  • het aantal contacten met een huisarts of specialist.